Polyurethaan en de EPC

/Polyurethaan en de EPC
Polyurethaan en de EPC 2015-07-09T11:33:45+00:00

De Energie Prestatie Norm en de daarvan afgeleide Energie Prestatie Coëfficiënt (EPC), is een compromis norm, die nog altijd wordt gehanteerd. Echter daarin wordt de installatietechniek bevoordeeld ten opzichte van bouwkundige oplossingen.

De Passive House Project Planning (PHPP) echter is een rekenmethode gebaseerd op bouwfysische wetten. In een PHPP berekening is bijvoorbeeld de bewonerssamenstelling en het bewonersgedrag aan te passen.

De EPC is een dimensieloos getal, terwijl de PHPP berekening een energieverbruik in kWh/m² geeft. Dat geeft dus een beter beeld van de energieprestatie.

De achtergrond van beide rekenmodellen toont een fundamenteel verschil: de EPN (EPC) is een beleidsinstrument en de PHPP is een ontwerpinstrument. Daar waar de EPN voor elk gebouw toepasbaar dient te zijn, is de PHPP bedoeld als specifiek hulpmiddel bij het ontwerp van gebouwen met passiefhuistechnologie. Dit beïnvloedt de uitgangspunten, die ten grondslag liggen aan het rekenmodel en stelt andere eisen aan de nauwkeurigheid en eenvoud van de berekening. Toch wordt de EPC gebruikt tijdens het ontwerp van gebouwen en worden specifieke bouwkundige en installatiemaatregelen maatregelen getroffen ter optimalisatie van de EPC-waarde. Doorgaans worden de minimaal noodzakelijke maatregelen getroffen om de EPC-waarde te halen. Hierdoor worden de exploitatiekosten veel hoger dan noodzakelijk. Klimaatinstallaties dienen veelal jaarlijks te worden onderhouden en gedurende de levensduur van het gebouw, zelfs meerdere keren, te worden vervangen. Bovendien tonen verschillende onderzoeken aan dat een meer pragmatische doch bouwfysische benadering van het werkelijke energieverbruik (PHPP) een veel realistischer beeld geeft. De initiële investeringen in bouwkundige oplossingen zoals een zeer goed geïsoleerde gebouwschil, verdienen zich terug door veel lagere exploitatiekosten van het gebouw.